Oharra

Chrysallis Euskal Herria elkartetik, Ekairen heriotzaren ondoren, otsailaren 16an argitaratu genuen oharraren ildora, zeinean bere institutuan formakuntza baten beharra adierazten zen, ondorengoa argitu nahi dugu:

Lehenik eta behin, argi utzi nahi dugu institutuko ikaskideek zein irakasleek Ekairen sexu-identitatea onartu zutela berak egoeraren berri eman bezain pronto, eta hasieratik berak aukeratutako izena erabiltzen hasi zirela; institutuko dokumentu guztietan izena aldatu zen, aurreko izenaren ordez, Ekai ezarriz. Irakasleek ikasgeletan transexualitatearen ulermena landu zutela Chrysallis Euskal Herriaren zein Eusko Jaurlaritzaren Berdindu zerbitzuaren aholkularitzarekin eta material didaktikoekin; eta institutuan irakaslegoarengan sentsibilizazioa landu zen.

Irakasleek formakuntza espezifikoa oraindik jaso barik zeukaten. Formakuntza hau datorren martxorako programatua dago eta Eusko Jaurlaritzaren Berdindu zerbitzuak eskaini behar du. Era berean, ez zen institutuko gurasoentzako formakuntzarik eman.

Gure hausnarketan azpimarratu nahi genuena hauxe zen: transexualitate egoeran dauden nesken eta mutilen akonpainamenduan, beharrezkoa eta nahitaezkoa dela Formazio Plan Integral bat jasotzea, irakasleei, gurasoei eta ikasleei zuzendua. Hezkuntza komunitate osoak transexualitatea ulertu eta errespetatu ahal izateko formazio plan hori premia larriarekin jaso behar du era koordinatu batean, eta transexualitatean adituak diren sexologiako profesionalek egin beharko lukete. Gure ustez, formazio plan integral hori, Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak eta Enplegu eta Gizarte Politika Sailak bermatu beharko lukete, eta eskaera hau azken bi urteetan mahai gainean jarri izan badugu ere, oraindik ez du erantzunik jaso neska-mutil hauen premiak asetzeko moduan.

Ekairen amak dioen moduan, “Ekai onartua izan zen bere institutuan hasieratik”. Eskerrak eman nahi dizkiogu ikastetxeko arduradunei Ekai akonpainatzen egin duten lanagatik, eta baita institutuko Ekairen ikaskideei, aniztasuna ulertzeko eta onartzeko erakutsi duten gaitasunagatik. Eta batez ere Ekairen ondoan egon izanagatik.

Negar-malkotan

Otsailaren 15eko goizean Chrysallis Euskal Herria taldeko familiek albisterik beltzena jaso genuen gure poztasun eta tristurak partekatzeko dugun whatsappean. Anak bere 16 urtetako semea Ekai hilik topatu zuela esaten zigun.

Anaren eta Elaxarren min amaigabea gurea da ere, gureak diren bezala haien borrokak. Erregistroan izen-aldaketa lortzeko borroka, Gurutzetako “genero unitatean” inoiz heldu ez zen behar zuen hormona-tratamendua jasotzeko borroka, institutuan bere errealitatea ulertu eta ondorioz errespetatzeko egin ez zen formakuntza-saioa ematea lortzeko borroka… Eguneroko borroka asko. Nerabe batentzat gehiegi oraingoan. Borroka hau gizarte osoak galdu dugu eta Ekairi ezin dio inork bizitza itzuli.

Baina aurrera jarraituko dugu. Ekaiengatik. Gurutzetako ospitalean behar duten tratamendua jasotzeko oraindik zain daudenen neska-mutilengatik. Izen-aldaketa ukatua izan dutenen neska-mutilengatik. Direnak izatea behin eta berriro ukatzen zaien ume eta gazte guzti horiengatik. Atzetik etorriko direnengatik. Babestuko dituen lege baten alde. Aniztasuna ulertu eta onartzen duen gizarte informatu baten alde, neska-mutil hauek dituzten ahalmen guztiak garatzea ahalbideratuko duena. Neska-mutl hauek bizi ahal daitezen. Inoiz, inork, Anak eta Elaxarrek duten mina izan ez dezan.

Malkoak begietan eta bihotza urraturik, Ana, Elaxar eta familia, maite zaituztegu.